Każde dziecko po przyjściu na świat otrzymuje imię, określające jego tożsamość. Z tym imieniem idzie przez całe swe życie nadając sens swemu istnieniu. Imię każdego z nas, wypisane na białym kamyku jest znane Panu Bogu i jest widocznym znakiem przynależności do Niego. Rodzice, obierając imię dla swego dziecka, często szukają dla niego patrona, czyli świętego, który byłby opiekunem, wzorem do naśladowania, który wstawiałby się u Boga za nim.
Wybór patrona to ważna decyzja w życiu jednostki i społeczności. Taką społecznością, a można też powiedzieć – rodziną – jest przedszkole. Rodzice z zaufaniem i otwartością powierzają nam swój najcenniejszy skarb – dziecko. My, jako wychowawcy, mamy zaszczyt uczestniczyć w jego życiu, ważne są więc wartości jakie towarzyszą naszym wzajemnym relacjom.
Patron, którego imię nosi nasze przedszkole, kierował się w życiu wartościami – POKÓJ i DOBRO, PRACA i NAUKA. Są to wartości bliskie także nam jako benedyktynkom misjonarkom. Tymi wartościami od wielu, wielu lat staramy się kierować w naszej posłudze dzieciom i to one wyznaczają kierunek naszych starań wychowawczych: od domów dziecka – dawniej na terenach Ukrainy, do przedszkoli, szkół, ośrodków wychowawczych w Polsce i poza granicami – dziś.
Wybór św. Antoniego na Patrona naszego przedszkola nasunął się niejako z biegu i wydawał nam się czymś oczywistym. Jest to nawiązanie do historii Zgromadzenia, ze względu na istnienie w okresie międzywojennym domu dziecka „Antoninek”. Kontynuacja nazwy we współczesnym okresie jest niejako hołdem dla wszystkich Sióstr, które poświęcały się i poświęcają pracy opiekuńczo-wychowawczej, tym bardziej iż placówka w Borkowicach należy do pierwszych w Polsce.
Święty Antoni z Padwy, którego przedszkole ma za patrona, prowadzi, towarzyszy nam w codziennym przedszkolnym życiu. Był on człowiekiem wielkim, a jednocześnie skromnym, i tej wielkości a zarazem skromności uczymy się każdego dnia.
Święty Antoni pozostawił wiele ważnych słów, pełnych ducha, między innymi takie: „niech zamilkną słowa, a odezwą się czyny, bowiem tylko wtedy mowa jest skuteczna, kiedy przemawiają czyny”.